Κάποτε, ένας ταξιδιώτης νοίκιασε ένα γάιδαρο και το αφεντικό του, για να τον βοηθήσουν να διασχίσει μια έκταση έρημη.  Ξεκίνησαν πολύ πρωί, ο ταξιδιώτης πάνω στο γάιδαρο και το αφεντικό του γαϊδάρου δίπλα του, με τα πόδια.

            Το μεσημέρι που η ζέστη είχε γίνει αφόρητη έκαναν μια στάση.  Ο ταξιδιώτης κατέβηκε απ’ το γάιδαρο και κάθισε να ξεκουραστεί στη σκιά του, μια κι εκεί γύρω δεν υπήρχε ίχνος βλάστησης.

-                     Σήκω αμέσως από ‘κει, φώναξε το αφεντικό του γαϊδάρου.  Αυτή η θέση είναι δική μου.

-                     Αφού σε πλήρωσα! Είπε ο ταξιδιώτης.

-                     Με πλήρωσες για το γάιδαρο κι όχι για τη σκιά του.

Κι ενώ οι δύο άντρες μαλώνανε, ο γάιδαρος, που δεν άντεχε άλλο τις φωνές τους,

το’ σκασε και του άφησε χωρίς σκιά και χωρίς μέσο να διασχίσουν την έρημο.

Αυτά παθαίνει όποιος χάνει την ουσία κι8 ασχολείται με λεπτομέρειες.