Τα παπούτσια πρέπει να είναι ελαφριά, μαλακά και ευλύγιστα, αλλά όχι χαλαρά. Παντοφλάκια που φεύγουν εύκολα απ' το πόδι και βαριά μποτάκια δεν συνιστώνται. Παπούτσια που φτάνουν πάνω από τον αστράγαλο συγκρατούν το πόδι στα μεγαλύτερο παιδιά, αλλά δεν συνιστώνται για τη φάση που αρχίζουν να βαδίζουν. Τα δερμάτινα και τα πάνινο παπούτσια συνιστώνται γιατί αφήνουν το πόδι να αναπνέει και προφυλάσσουν από τις συνέπειες του ιδρώτα. Τα καλτσάκια πρέπει να αλλάζονται όταν υγραίνονται είτε από νερά είτε οπό ιδρώτα. Η υγρασία ευνοεί την ανάπτυξη μυκήτων. Οι σόλες πρέπει να μοιάζουν στη σύσταση τους με τα πέλματα: ούτε να γλιστρούν ούτε να κολλάνε πολύ στο πάτωμα. Σιγουρευτείτε ότι το μπροστινό μέρος του παπουτσιού είναι αρκετά ευρύχωρο, ώστε να κουνιούνται τα δάχτυλα. Οι μύτες των παπουτσιών πρέπει να ακολουθούν το σχήμα του ποδιού, δηλαδή να είναι πάντα φαρδιές, σχεδόν τετράγωνες, ποτέ μυτερές. Ελέγχετε συχνά τα παπούτσια των μικρών για να δείτε αν ακόμη τους ταιριάζουν. Τα πόδια των νηπίων μεγαλώνουν ταχύτατα και τα παπούτσια στενεύουν, ενώ δείχνουν ακόμη «του κουτιού». Δερμάτινα ή πάνινα παπούτσια είναι εξίσου καλά εφ' όσον ταιριάζουν απόλυτα στο πόδι του παιδιού. Οι ραφές πρέπει να είναι φίνιρισμένες για να μην ερεθίζουν το δέρμα του ποδιού. Μαζί με τα καινούργια παπούτσια, αγοράζετε και καλτσάκια. Τα καλτσάκια που έχουν στενέψει ενοχλούν όπως και τα στενά παπούτσια. Αποφεύγετε τα πλαστικά παπούτσια, γιατί δεν παίρνουν το σχήμα του ποδιού, αλλά αντίθετα δυσκολεύουν τα πόδια του παιδιού να πάρουν το σχήμα τους. Το μεγάλο δάχτυλο του ποδιού πρέπει να απέχει από την άκρη του παπουτσιού από 0,5 εκ. έως 1,25 εκ. Το λουράκι πρέπει να αγκαλιάζει το πόδι του παιδιού.